X
تبلیغات
علمی - فن ترجمه افعال درکنکور
فن ترجمه افعال درکنکور پنجشنبه نوزدهم اسفند 1389 14:25

مقدمه :

 

 از آنجائیکه بحث ترجمه بخصوص فعلها در مباحث عربی جایگاه ویژه ای دارد و یکی از دغدغه های دانش آموزان در ترجمه ی عبارات علی الخصوص در کنکور می باشد برآن شدیم تا مطالب فعلها را بصورت مختصر تحت عنوان فن الترجمه ( 1 ) و به زبان ساده عنوان کنیم .

 

مواردی که با علامت * عنوان شده اند عباراتی است که در کنکور سرا سری سالهای گذشته آموده است

امید آن دارم که مطالب مختصر مورد استفاده ی بهینه عزیزان دانش آموز قرار گیرد .     

  

 

 

  

                                                فن الترجمة :

برای ترجمه داشتن در زبان عربی فعل خاص وجود ندارد . ولی می توان معادل آن را در ترکیب لام جاره و ظروفی مانند عند و لدی پیدا کرد . معادل مضارع مثبت از فعل داشتن : دارم ، داری ، دارد و ........ به طریق زیر است .

 

لـِ :« لـِ + اسم یا ضمیر» :

مثال : لِسعیدٍ قَلمٌ : سعید کتابی دارد .

         سعیدٌ له محفظةٌ : سعید کتابی دارد .

 

عندَ : « عندَ + اسم یا ضمیر »

مثال: عندَ طالبٍ محفظةٌ : دانش آموز کیفی دارد .

         سعیدٌ عندَهُ کتابٌ : سعید کتابی دارد .

 

  * عندنا نماذج مثالیة من العلماء لهدایة الأجیال : ما نمونه های والا از علماء برای هدایت نسلها داریم .

   * لنا طاقات کبیرة و نحن غافلونَ عنها : ما نیروهای فراوانی داریم و از آن غافل هستیم .

  

معادل های « داشتن » در مضارع و ماضی به شکل مثبت

 

1-                 دارد « مضارع مثبت » : له + .....  مثال  : لهُ کتابٌ : او کتابی دارد .

 

2-                 ندارد « مضارع منفی » :  لیس له + ........ مانند لیست لهُ + ...... مانند لیست له محفظةٌ : او کیفی ندارد .

 

3-                 داشت « ماضی مثبت » :  کان له + ..... مانند : کانت له محفظةٌ : او کیفی داشت

 

4-                 نداشت « مضارع منفی « ما کانَ له + ..... مانند  ما کانت له محفظةٌ : او کیفی نداشت . 

 

ترجمه ی باید  در زبان عربی :

 

1-     متداولترین معادل برای « باید » استفاده از«  لام امر + صیغه های غایب و متکلم  مضارع » است .

2-      

مانند : لِیکتب التلمیذ : دانش آموز باید بنویسد .

        لِیُجاهد المومنونَ أمامَ الأعداء : مومنان باید در برابر دشمنان مبارزه کنند .

 

3-     معادل های پر کاربرد دیگر برای باید وجود دارد که از ترکیب حرف جر « علی » ساخته می شود .

 

الف : « علی + اسم یا ضمیر + فعل مضارع منصوب همراه « أن »

 

 مثال  علی التلمیذ أن یجتهد  : دانش آمز باید تلاش کند .

 

بــ   : یَجِبُ + علی + اسم یا ضمیر +  فعل مضارع منصوب همراه « أن »

 

  یَجِبُ علی الطالب أن یَجتَهِد :دانش آموز باید تلاش کند

 

* علینا أن نقطع طرقاً صعبةً للوصول إلی النجاح : ما باید برای رسیدن به موفقیت راه های سختی را طی کنیم .

 

 جـ : علی + اسم یا ضمیر + مصدر  

 

مانند علیکَ الإجتهاد : تو باید کوشش کنی .

    

    * علینا أن لا نشعر بالیأسِ : ما نباید احساس ناامیدی کنیم .   email: alifallh49yahoo.com

 

   ساختار فعل ها در فارسی وعربی :

 

1-    ماضی ساده یا مطلق در فارسی : بن + شناسه های ( م ـ ی ـ یم ـ ید ـ ند )

 مثال : گفتم ــ گفتی ــ گفت ــ گفتیم ــ گفتید ــگفتند

 

 ماضی ساده یا مطلق عربی  : ( فعل ماضی + ضمایر متصل مرفوعی در صورتی که قبل از فعل ماضی « قد » و صیغه های « کان » نباشد .

 ذهب « رفت » ذهبوا « رفتند » و.......

 

نکته : ماضی ساده را می توان بصورت نقلی هم ترجمه نمود .

 

  * درسَ الطالبُ للوصولِ إلی الأهداف السامیة : دانش آموز برای رسیدن به هدف های والا درس خواند . « خوانده است »

 

ماضی منفی : ما + فعل ماضی ساده

 

2-     ماضی نقلی در فارسی  :  بن +ـه« صفت مفعولی » + شناسه های ( ام ــ ای ــ است ــ ایم ــ اید ــ اند )

 مثال : گفته ام ــ گفته ای ــ گفته است ــ گفته ایم ــ گفته اید ــ گفته اند )

 

ماضی نقلی در عربی :  « قَد + فعل ماضی ساده »

قد کتب « نوشته است » و .....

 

 * قد عانی البشر من ظلم المستکبرینَ مدی التاریخ . « بشر در طول تاریخ ، از ظلم ستمگران رنج برده است . »

 

3-    ماضی بعید در فارسی : « صفت مفعولی + بود _ شناسه های ( م ـ ی ـ یم ـ ید ـ ند )

  مثال : گفته بودم ــ گفته بودی ــ گفته بود ــ گفته بودیم ــ گفته بودید ــ گفته بودند

 

ماضی بعید در عربی :

1- (  کان + قد + فعل ماضی )

کانَ قد کتب « نوشته بود » و .........

 

نکته : ماضی بعید بدون قد نیز استعمال می شود . « کان ذهب »

 

2-     ( فعل ماضی +  فعل ماضی )

 

   خَرجَ المعلمُ و قد عَلَّمنا أشیاءَ کثیرةً . « معلم خارج شد در حالی که مطالب بسیاری به ما آموخته بود . »

 

4-    ماضی استمراری در فارسی : « می + فعل ماضی ساده »

  می رفتم ــ می رفتی ــ می رفت ــ می رفتیم ــ می رفتید ــ می رفتند »

 

 

ماضی استمراری در عربی :

 1- ( کان + فعل مضارع : کانَ یَکتبُ : می نوشت . ) 

 

·        کان علماءالعالم یستفیدون من المؤلفات الإسلامیة : « دانشمندان جهان از تألیفات اسلامی استفاده می کردند .

 

         2- فعل ماضی + فعل مضارع  :

    جاءت المعلمةُ و هی تتکلّمُ باللغة العربیةَ . « معلم آمد در حالی که به زبان عربی سخن می گفت . »

 

نکات : اگر فعل ماضی یک قانون کلی و ثابت را بیان کند بصورت  مضارع ترجمه می شود .

 کان الله علیماً : خداوند دانا است .

 

 

                                   فعل مضارع :

 

1-         فعل مضارع اگر در ابتدایش حرف نفی « لا » یا « ما » آمده باشد (بدون این که تغییری در آن ایجاد شود ) بصورت مضارع منفی » ترجمه می شود .

2-                  

 مثال : لا نذهب معک . باتو نمی رویم .

          ما ینفعک الکذبُ . دروغ تو را سودنمی رساند .

 

 3-   فعل مضارعی که در ابتدایش یکی از حروف استقبال « ســ » و « سوفَ » باشد ، بصورت « مضارع مستقبل » ترجمه می شود .

     مثال : سیَکتبُ ــ سوفَ یکتُبُ : خواهد نوشت .

  

4-    اگر فعل مضارع با حروف ناصبه ی« أن ، لـِ ، حتّی » منصوب شده باشد ، بصورت « مضارع التزامی » ترجمه می شود .

 مثال : أدرسُ لِأنجَحَ : درس می خوانم برای اینکه موفق شوم .

          أن یَجلسَ : که بنشیند .

 

4-فعل مضارع که با حروف « لَن » منصوب شده باشد ( نخواهد + بن ماضی ) ترجمه می شود .

مثال : لَن یَذهبَ :هرگز نخواهد رفت .

 

5-مضارع مجزوم به « لم » به صورت « ماضی ساده منفی » یا « ماضی نقلی » ترجمه می شود .

مثال : لم یکتب : ننوشت یا ننوشته است .

 

 

  * لَم یمنع الإسلامُ المرأة مِن التدخُّل فی الشؤون الإجتماعیة . اسلام زن را از ورود به امور اجتماعی منع نکرد  . ( نکرده است . )

  

6-مضارع مجزوم به « لمّا » بصورت « هنوز + ماضی نقلی منفی » ترجمه می شود .

 لمّا یکتُب : هنوز ننوشته است .

 

7- فعل مضارع مجزوم با « لای نهی » در صیغه های غایب و متکلم بصورت « نباید + مضارع التزامی » ترجمه می شود و در صیغه های مخاطب ، بصورت « امر منفی » ترجمه می شود .

 

لا یذهب : نباید برود .

لا تَحزن إنَّ الله َ معنا : اندوهگین مباش همانا خداوند با ما است .

 

 8- ابتدای جملاتی که در آن ادوات شرط « إن ، مَن ، أینما ، متی ، مهما ، و إذا « غیر جازم » باشد و بعد از آن فعل شرط و جواب شرط مجزوم بیاید ، فعل شرط به صورت « مضارع التزامی » و جواب بصورت « مضارع إخباری » ترجمه می شود .

 

مثال : إن تنصروا اللهَ ینصرکم . اگر خداوند را یاری کنید ، او شما را یاری می کند .

 

 9- اگر ادوات شرط در ابتدای جمله ای باشند که درآن فعل های ماضی بعنوان فعل شرط و جواب شرط باشند ، فعل های مبنی به علت مبنی بودن تغییری در آن ها ایجاد نمی گردد اما معنی آن ها بصمرت « مضارع التزامی » ترجمه می شود .

 

مَن جَدَّ وَجَدَ . هر کس تلاش کند ، می یابد .

  

10- فعل مضارع هر گاه بعد از فعل امر یا نهی بیاید ، همراه « تا » به صورت « مضارع التزامی » ترجمه می شود .

 

هَذِّب نفسک ، تنفَع بالعقل . نفس خود را تربیت کن تا از عقل بهره ببری .

 

      فعل امر :

 

1-                 فعل امر به صورت « بـ + بن مضارع + شناسه ها » ترجمه می شود .

إذهب « برو

  

2-                 فعل مضارع در صیغه های غایب و متکلم با « لام امر »  مجزوم می گردد و به صورت « باید + مضارع التزامی » ترجمه می شود .

  نکته : چنین فعلهایی معمولاً در ابتدای جملات به کار می روند .

مثال : لِیکتب : باید بنویسد .

 

لِیواصل الأمة الإسلامیة جهادها حتی النصر النهائی . امت اسلامی باید تا پیروزی نهائی جهاد خود را ادامه دهد .

 

 

 

Arabifallah.blogfa.com

 

نوشته شده توسط علی فلاح احمدی دبیرعربی دبیرستانهای بابل  | لینک ثابت |